DAG 9

Marokko 06 mei  TAROUDANT   - IMLIL  190 kilometer.

Na een zeer goede nachtrust in een zeer mooi sterrenhotel, zijn we na de groepsfoto’,

vertrokken richting Imlil.  Doch omdat het zo’n korte rit is, hebben we besloten een kleine ommetoer te doen richting TALOUINE, de hoofdstad van de saffraan.

Na een 60 tal kilometer zijn we terplaatse, waar we eerst  een “Whiskey Berber “drinken om dan onze saffraan-jacht te beginnen.  Het duurt niet lang of we zijn aan het juiste adres. 

http://www.youtube.com/watch?v=YhkXDJneFjk 

We krijgen eerst een video te zien over de saffraan-oogst en hoe dit exact in zijn werk gaat.  Daarna krijgen we saffraan thee te drinken, wat we natuurlijk niet afslaan,  lekker maar apart van smaak.

Daarna hebben we eens geinformeerd naar de prijs, en aangezien deze zeer goed mee valt, koopt bijna iedereen, 2X 5gram saffraan.  Blij met onze jacht, zetten we onze trip richting Imlil verder.  Om in Imlil te geraken moeten we over TIZI N’TEST, een bergketen met zeer mooie vergezichten en een indrukwekkende natuur.  

http://www.youtube.com/watch?v=J0VyIUjMRN8 

Echt een zeer mooit stukje Marokko dat onder onze wielen passeert.  Het wegdek ligt er niet overal even goed bij, doch de omgeving maakt veel goed.  Man wat is dit mooi.

http://www.youtube.com/watch?v=PwsLRb1Kc8s 

Na een poosje komen we een cafetje tegen en stoppen we voor een verfrissing; 

waarna we het 2 de deel van de TIZ N’TEST afwerken.  Een zeer tof baantje voor de bochtenliefhebbers.  

http://www.youtube.com/watch?v=3XRTvBqUGhA 

Zo rijden we verder tot in Imlil, waar Eve Branson Foundation zijn thuisbasis heeft.

Het hotel ‘Soleil” stel niet veel voor, doch het eten is daar zeer lekker , en de tagine die we voorgeschoteld kregen was 1 van de beste tot nog toe.  Na het eten nog wat napraten en dan het bedje in, want morgen gaan we naar Marrakech.  Benieuwd wat dat gaat geven. 

DAG 8

Marokko 5 MEI FOUM ZGUID  -- TAROUDANT  308 kilometer

Na een zeer slechte nachtrust, het ontbijt binnenwerken en vertrekken richting Taroudant.  Slechter dan dit kan het niet worden.

Na ongeveer 44 kilometer bereiken we het meest zuidelijke punt van de reis, vanaf nu gaat alles omhoog , richting het noorden.  

http://www.youtube.com/watch?v=kJUKJ1blXBo 
 

Na nog eens 25 kilometer komen we voorbij de ene oase na de andere dit zou wel eens het mooiste stukje Marokko kunnen zijn dat we tot nu toe hebben gezien.  Man wat is dit prachtig zeg !!!

http://www.youtube.com/watch?v=AiJgKZzB880 

In Igherm hebben we besloten om een tussnestop te doen, zodat we kunnen eten en wat lekkers kunnen drinken. Een aantal mannen zijn op souveniers gaan jagen en hebben blijkbaar ook gewonnen. 

Na ongeveer 300 kilometer komen we aan in Taroudant, wat heel vroeger de hoofdstad van Marokko was, en het is er aan te zien, wat een prachtige stad: met zeer mooie souks, mooie stadspoorten en stadswallen.  Echt een aanrader.  En als kers op de taart krijgen we een zeer prachtig sterrenhotel ter onze beschikking.  Ik was mijn pakkage van mijn motor aan het nemen, toen er plots iemand van het hotel mijn zware gele zak op zijn schouders legde en mij voorging naar mijn prachige kamer.  Wat een luxe !!! 


http://www.youtube.com/watch?v=0eC7Ws7lXIs

Er waren 2 zwembaden, 2 bars, waar alcohol werd geserveerd.  Dit is zonder twijfel het mooiste hotel dat we gans de trip gaan tegenkomen.  Zeer welkom na het  zeer erbarmelijke hotel de dag ervoor.

Na een lekkere duik in het zwembad zijn we klaar om Taroudant te gaan verkennen.  Aan de uitgang va nhet hotel werden we aangesproken om een rondrit met de paardenkoets te doen, zij zouden ons dan rondleiden naar de winkels van Argan-olie, zilverwaren,.....  Voor 25 DHM per persoon zou hij dit voor ons doen.  We zijn na een korte trip door taroudant, naar de ARAGAN winkel gegaan,

 en daarna naar een zilverwinkel in de souks.  Nadat iedereen de nodige of onnodige aankopen hadden gedaan, namen we afscheid van de “gids” door het 100 DHM te betalen zoals ofgesproken, 25 DHM per persoon.  Doch plost wou hij veel meer geld.  Na een kordate woordenwisseling is hij uiteindelijk vertrokken met 100 DHM.  Afspraak is afspraak. 

In een restaurantje midden op het marktplein van taroudant hebben we ons avondeten genomen, niks speciaal, doch na een lange dag was het best lekker.

Na een 30 tal minuten rondwandelen, komen we aan in het hotel, waar we direct een aantal biertjes bestellen om nog wat na te kaarten over de voorbije dagen.  Daarna is het richting bed om te genieten van het heerlijke bed.  Het mag al eens iets meer zijn hé. 

DAG 7

Marokko 4 mei N’KOB   -  ZOUM-ZGUID 

Vandaag ben ik al om 6 uur wakker, veel te vroeg, maar ik voel mij niet 100% goed, ik heb een verkoudheid , keelpijn en geirriteerde luchtwegen.  Dat komt ervan als je de dag ervoor een zeer slechte tip krijgt door de Kashba eigenaar in Merzouga, dat het niet nodig is zich warm te kleden in de woestijn.  Dankzij haar zit ik ermee, maar dat kan er nog wel boven op mijn pijnlijke schouder bij. 

Door het zo vroeg ontwaken heb ik wat meer tijd om mij op mijn gemak klaar te maken. Elk nadeel heeft zijn voordeel.

Na het ontbijt kregen we zoals gewoonlijk een korte briefing, en daarna konden we de motors terug bepakken en onze trip verder zetten.  Tijdens het pakken van de motorfiets, controleer is heel toevallig mijn achterband, want ik heb de indruk dat de noppenband al serieus aan het verslijten is – zeker de laatste 50 kilometer van de trip gisteren.  Mijn moto gaf een loom gevoel in de bochten.  Ik dacht dat dit te maken had met vermoeidheid en de hitte, doch niks was minder waar, er zat een nagel in mijn achterband.  Nog een geluk dat ik dit eens nakijk.

Zoals het een goede motorreiziger betaamt, heb ik een reparatie-setje bij en op nog geen 5 minuten is de klus geklaard.  Dankzij Rudi Denolf. 

Op nog geen 100 meter van het hotel is er een bandenhersteller en de eigenaar is zo vriendelijk om mijn banden terug op druk te zetten.  Ik geef hem hiervoor wat drinkgeld, hij content en ik nog meer.

Zo nu kunnen we dus echt vertrekken. 

Na ongeveer 38 kilometer rijden we door de “Vallée du Draa” , we gaan dus van de ene oase naar de anderer oase , afgewisseld met bergen en rotsformaties die doen denken aan Grand canyon, maar dan op een iets kleinere schaal.

http://www.youtube.com/watch?v=zL3xyzidpIk 

In TIN-ZOULINE, stoppen we even voor een frisse cola en omdat we besloten hebben om een pick-nick te houden, kopen we dan maar een aantal tomaten, broden, blikken makreel en 2 meloenen als dessert.  Hmmm dat wordt smullen.  Na de verfrissing, stappen we terug op, om onze trip richting ZAGORA verder te zetten.

http://www.youtube.com/watch?v=c9I7hlb97j4 

In ZAGORA houden we natuurlijk halt bij “Mohamed Gordito”,  een begrip onder alle off-roaders. 

Na een aantal foto’s waren we klaar, toch moest de eigenaar onze moto’s voorzien van een sticker van zijn shop.  Kwestie van wat extra reclame te maken.  We eten onze pick-nick op zoadat iedereen voldoende op kracht is gekomen om het volgend off-road tripje verder te zetten. 

Net buiten ZAGORA loopt een piste, recht tot in FOUM-ZGUID, goed voor ongeveer 130 kilometer fun in de woestijn en zijn verzengende hitte.  De ondergrond varieeert van stenen en harde ondergrond tot stukken mul en fijn zand, wat de uitdaging des te groter maakt.  

 http://www.youtube.com/watch?v=K7sFqBzrS30

Guy heeft zijn GS 1200 op zo’n stuk met mul zand op de grond “gelegd” en kreeg deze uiteraard niet alleen meer recht.  Frank maakte rechtsomkeer en ikzelf ging te voet hulp gaan bieden.  Toen er plots uit het niets iemand met een brommertje kwam aangesneld.  Hij zag dat het BMW rijders waren en begon spontaan in het Duits tegen ons te spreken , want BMW is Duits hé of niet soms.  Hij zei dat deze piste veel te lastig was voor deze zware motoren, en dat hij een beter stukje wist.  Wij volgen in zijn spoor en inderdaad, de piste is iets minder technisch en beter berijdbaar.  Dank u wel vreemde man. 

De piste is niet super technisch, doch men moet zeer goed opletten , want het gevaar zit in een klein hoekje.  

http://www.youtube.com/watch?v=VL5ppfpV9iU 

Hopelijk duurt deze route niet te lang, want mijn moto is zopas op reserve gekomen en ik wil niet zonder benzine vallen in deze woestijn.  Niet dat dit een groot probleem is hoor, ik heb een darmpje mee en mijn collega’s hebben een grote tank.  Doch na 15 kilometer op reserve te zitten kom ik opeens terecht in een oase , en wat later zie ik een wegwijzer. 

De eerste tekenen van beschaving.  Ik spreek een inwoner aan en vraag hem waar de dichtsbijzijnde pompstation is, en na een 5 tal “Afrikaanse” kilometers is de redding nabij.

Direct mijn tank tot aan het randje laten opvullen en eveneens mijn banden terug op spannig laten zetten en we kunnen verderrijden tot ons hotel dat zich een 5 tal kilometer verder bevindt.

De eigenaar komt uit de lucht gevallen want hij had ons niet verwacht, nogthans was alles op voorhand gereserveerd.  Dan is hij maar onmiddellijk vertrokken om een aantal kippen op de kop te kunnen tikken ,zodat we toch nog avondeten krijgen.

Het hotel stelt niet veel voor, maar zolang we ons kunnen douchen en een bed hebben zijn we al vlug tevreden. 

Momenteel zitten we ongeveer in het meest zuidelijke punt van onze trip, aan de rand van de Sahara.  De hitte is bijna ondragelijk, maar dit nemen we er met plezier bij.  Vanaf nu is het terug naar het noorden te rijden, en hopelijk niet naar de koude !?!?

FILMPJES volgen

DAG 6

Marokko donderdag 3 mei   MERZOUGA - N'KOB  227 kilometer

Na een korte en vooral koude nacht, zijn er terug een aantal dappere mannen die de kou en het vroege uur trotseren om een mooie sunrise te mogen meemaken.

 Om 5 uur stonden we al op een duin om de nacht te zien overgaan in dag , met Algerije op de achtergrond.

Na het ontbijt , wacht ons terug een kamelentrip van 2 uur .  Amai mijn gat !!!  Letterlijk en figuurlijk.  Honderden kilometers op mijn moto is geen probleem, maar 2 uur op nen kameel is dat wel. 

Terug in de Kashba aangekomen, vlug een douche gepakt en dan het motopak weer aan ,om terug verder te rijden richting N'Kob.  We passeren Risanni, waar het zeer druk is en blijkbaar alle dagen markt is.  We zijn ons een beetje misreden en komen zo in de minder "toeristische" buurten.  Minder mooi, maar veel interessanter.  Zo kan men de echte cultuur letterlijk en figuurlijk opsnuiven. 

Weer moeten we door de woestijn rijden met zijn prachting landschap, maar saaie wegen.  De wegen zijn kaarsrecht, met heel af en toe een flauwe bocht erin.  Daardoor krijg je natuurlijk meer tijd om u te vergapen naar de mooie natuur naast je.  Elke kilometer zie je wel iets dat je zou willen fotograferen, maar dit is onmogelijk omdat we ook nog een pak kilometers af te leggen hebben.

In ALNIF zijn we gestop voor te tanken en iets te eten, want we begonnen terug honger te krijgen.  En dorst , maar dat spreekt voor zich.  Ikzelf heb een camelbak van 3 liter, maar deze raak vlugger leeg dan verwacht.  Maar het is zo warm, dat het heel belangrijk is om veel te drinken.  Je droogt uit voor je het weet hiet in deze woestijnen. 

Na het eten is het nog een 100 tal kilometer rijden tot in Kashba Ennakhile, waar we met open armen werden ontvangen.  En we hadden ook niet anders verwacht.  De mensen zijn zeer gastvrij en uiterst behulpzaam. 
Soms moet je wel een tijdje wachten op je bestelling of ze brengen iets dat je niet besteld hebt, maar dat neem je er met de glimlach bij.  Je bent in Afrika en daar gelden nu eenmaal andere regels en wetten.  Take it or leave it. 

http://www.youtube.com/watch?v=tZGpFt51YVM

Het was terug een zeer warme rit, want verkouling door even met de benen open te zitten op de motorfiets helpt niet echt, want er is een zeer warme wind.  Daarom was het nog zo tof om na een verkwikkende koude douche, een duik te kunnen nemen in een nog kouder zwembad.  Eerst was het fris, maar dat went wel. 

En dan u laten opdrogen in de warme woestijn zon, met een uitzicht vanop een postkaart, en een lekker frisse cola (of een waterken) in de hand en in tof gezelschap.   Wat moet je nog meer hebben?!?!?!

Om 20 uur was het eten voorzien, maar zoals ik in een aantal paragrafen hierboven heb duidelijk gemaakt, is dit eens rekbaar begrip hier in Marokko. 

Eerst was er een groentenschotel met ui, komkommer, tomaat, paprika, olijven en rijst.  En met een zeer fijne, bijna transparante olijfolie.  Zo een olijfolie heb ik nog nooit gehad, man dat was lekker. 

Daarna was er natuurlijk een tagine met kip, ei, pruimen, amandelen en ui.  En dit natuurlijk met het heerlijke Marokkaans brood.  Smullen maar. 

Als dessert kregen we deze keer een zeer lekkere yoghurt met honing. 

voila we kunnen er weer tegen. 

Om de avond volledig af te sluiten kregen we terug een optreden van een bandje die voor ons wat lokale hits ten berde bracht. 

FILMPJES VOLGEN

DAG 5

Marokko Woensdag 2 mei  IMILCHIL - MERZOUGA  320 kilometer

We zijn vrij vroeg in de ochtendkou vertrokken , want we hebben een serieus pak kilometers af te malen.  Want we zijn om 15 uur verwacht in MERZOUGA.

De trip breng ons terug over berg en dal, en het laNdschap wordt als maar mooier en indrukwekkender elke kilometer je afmaalt.  Opeens waan je je in de Grand Canyon, dan weer in een maanlandschap,......

http://www.youtube.com/watch?v=sLzPXFPlFTw

Je neemt wel veel foto's, maar ware impact en afmetingen zijn niet op foto vast te leggen.  Ongeloofelijk. 

http://www.youtube.com/watch?v=m3qaA3pcYQc


Na ongeveer 104 kilometer komen we in een nog mooiere en indrukwekkende omgeving, de welgekende GORGES DU TODRA.  Man wat is dit mooi.  Je wordt er echt stil van. 

http://www.youtube.com/watch?v=RvCk1c1AdIU

Als je eenmaal de GORGES door bent, is het landschap plots omgetoverd van een berglandschap naar een woestijnlandschap, met als gevolg dat de koude bergwind plaats maakt voor een zeer warme woestijnlucht.

's ochtend zaten we nog rond het vriespunt en na een aantal uur stijgt de temperatuur naar de 25 graden. 
van een shock gesproken, zowel voor je lichaam als voor je geest. 
Want wat we nu onder de wielen krijgen is pas echt zoals iedereen marokko zich voorstelt. 
Man wat is dit land divers in alle opzichten.

We rijden door echte marokaanse dorpje waar de kinderen ons ofwel proberen te laten stoppen om te bedelen, ofwel zwaaien ze ons vriendelijk toe en zeer uitzonderlijk krijgen we een kwade blik, met een steen erna.  gelukkig gebeurt dit niet vaak. 

Wanneer we Merzouga naderen, rijden we echt door de woestijn, recht op de Sahara af. 
De temperatuur flirt rond de 30 graden en het landschap wordt nog mooier en maffer.

In Merzouga aangekomen, moeten we ons omkleden, want na de thee en amandelen, zal er een kolonne "schepen van de woestijn" klaar staan voor ons.  We gaan dan op de rug van de kamelen een 2 uur durende trip maken door de Sahara naar een oase om daar dan te eten en te overnachten in een echte nomaden-tent.

De trip op de kamelen was tof, maar na 2 uur deed het poepje redelijk zijn.  Doch terplaatse aangekomen waren alle zorgen vlug vergeten.  In de verte zagen we Algerije liggen.

We zijn met een aantal doorzetters, de hoogste duin opgeklommen en na ongeveer een uur zwoegen en afzien konden we een fantastische sunset meemaken.  Onbeschrijflijk, een foto kan de pracht hiervan onmogelijk weergeven.

Na de sunset, de duin afdelen, wat gelukkig veel vlotter gaat , om dan aan te schuiven aan tafel voor een lekkere tagine , afgesloten met fruit en thee, terwijl er een 4 man sterl "bandje" ons trakteert op Marokkaanse gezangen en getrommel. 

Na een uurtje is iedereen moe maar voldaan in zijn tentje gekropen, want om 5 uur 's ochtends gingen we naar de sunrise gaan kijken. 

DAG 4

Marokko dinsdag 1 mei.  MIDELT - IMILCHIL

Vandaag staat er ongeveer 152 kilometer op het programma. 

Bij het buitenrijden van de Kashba zien we de bergen met de eeuwige sneeuw voor ons liggen, het zal dus terug een tocht door de bergen worden wat wil zeggen zeer koude temperaturen.

Halfweg de rit komen we in een heus skiegebied, met skiliften en al.  De temperatuur was ongeveer 3 graden, gevoelstemperatuur op de motor, een pak lager.  Maar we gaan niet klagen en zagen, een motorrijder moet daar tegen kunnen.  Basta !!!

Een echte meevaller, was dat na een aantal uren, eindelijk de temperatuur omhoog ging, net als de route.  En om het nog interessanter te maken zal er een stukje off-road in van ongeveer 15 kilometer naar Cirque De Jafar.  2100 meter hoogte. 

De piste was echt zeer tof, niet te super technische, doch voor een aantal was dit al genoeg en deze zijn dan ook vroegtijdig rechtsomkeer gedaan.  Pech want ze hebben echt iets gemist.

(FILMPJE VOLGT )  De pijnstillers doen hun werk en de schouder deed niet al te veel pijn.  Maar als je op zo'n prachte baantje mag rijden, met zulk een adembenemende natuur, vergeet men vlug elk kwaaltje. 

Daarna was het in een vrij strak tempo richting IMILCHIL op ongeveer 2400 mter hoogte.
Over dit dorpje valt zeer weinig te vertellen, armoede langs elke hoek, maar ondanks dit, zijn de mensen daar zeer vriendelijk en de kinderen zeer ontwapenend (Zeker als je een foto van hen neemt en daarna hun foto laat zien op het display van het toestel.  De pret kan niet op.)

Ik ben samen met Martine een avondwandeling gaan doen en we hebben er tevens gebruik van gemaakt om nog een aantal foto's toe te voegen aan ons al reeds overdonderend aantal. 
Het hotel, was net als het dorpje , armoedig, maar als we ons kunnen wassen en iets eten, zijn we al vlug content.  Maar het was er steenkoud in de bergen.  Vanaf dat de zon weg is daalt de tempertuur zeer snel, want 's morgens lag er ijs op de motorzadels. 

DAG 3

Marokko Maandag 30 april  SEFROU - MIDELT

Vandaag staat de 1ste dag off-road op het programma.  Het eerste deel van de rit SEFROU - SOURCES OUM RBIA is voor iedereen hetzelfde, enkel de off-roaders, slaan opeens rechts af de piste in. 
http://looklex.com/morocco/sefrou.htm

Door de zeer hevige regenval de laatste dagen, liggen de pistes er zeer vettig en glibberig bij.  Normaal zijn dit mooie harde stofbaantjes, maar nu zijn het knalrode, klei glijbanen geworden.
Na ongeveer 1 km zijn we van 6 kandidaten naar 3 teruggevallen.  3 geven er vroegtijdig de brui aan.

2 anderen en ikzelf volharden in de boosheid en ploegen en schuiven naarstig verder.
Ikzelf heb mijn motor een aantal keren zacht en gecontroleerd kunnen neerleggen , zonder veel erg, enkel wat vuil en modder.  Maar op de laatste 50 meter van het zeer lastige stuk gaat het opeens goed fout, ik verlies de controle, doordat de voorband wegschuift, de motor komt dwars te staan en werpt mij voorover; waardoor ik niet onzacht op mijn linkerschouder terecht kom.  Aii dit deed zeker geen deugd, hopelijk is er niks gebroken.  Op karakter rij ik nog de laatste 50 meter slipperige off-road verder , tot plots de modder en stenen overgaan in een pitoresk bospaadje.  Niks modder meer en alles verloopt vrij vlot ondanks de stekende pijn in de schouder. 

http://www.youtube.com/watch?v=zXxzkpCsiPM

http://www.youtube.com/watch?v=ZLF96bBxzIg

http://www.youtube.com/watch?v=bfVitc0W-iU


Rond de middag komen we allemaal bijeen, op een plaats waar er kan getankt worden.
Dringend tijd om iets te eten en ook de kans om eens door de verpleegsters naar mijn schouder te laten kijken.
Op het 1ste zicht is er geen breuk, maar een zware kneuzing.  Ik heb direct een pijnstiller gekregen, wat niet echt veel hielp, maar het laatste stukje off-road ga ik aan mij laten voorbij gaan en de gewone weg volgen.

We zijn vervolgens verder gereden tot SOURCES OUM RABIA, http://fr.wikipedia.org/wiki/Oum_Errabiaa
Daar komt er een zoutwater bron uit de grond + wat verder een zoetwaterbron met waterval.  De waterval viel wat tegen, maar wel eens het zien waard.

We hadden niet veel tijd om te treuzelen, want er stond ons nog een trip van 130 kilometer te wachten tot MIDELT, waar we gingen overnachten.  Doch door omstandigheden en geen GPS voor Marokko, hebben we het roadboek iets verkeerd gevolgd, met als gevolg dat we na 70 kilometer terug aan de middagstop stonden, we hadden dus een rondje gereden. 
Daarom hebben we via AZROU via de grote baan naar MIDELT gereden.  Wat initieel een trip van 300 km moest zijn, is uiteindelijk een trip van meer als 400 km geworden. 

Eindelijk zijn we er, want de pijn in de schouder werd erger en erger.  Ik kreeg mijn helm en kledij niet meer uit.  Maar dankzij een aantal behulpzame mederijders is alles toch nog goed gekomen.

Het hotel waar we logeerden, lag vlak aan het Atlas gebergte , en was een echt pareltje van een Kashba.  Het mooiste en meest luxueuze tot nu toe.

We hebben daar terug een zeer lekkere Harrira Soep gekregen met een zeer lekkere tagine.

En er werd ook alcohol geserveerd, wat we zeker niet hebben links laten liggen.  Een pintje bier naar zo'n helse rit, smaakte zeer goed.  En tevens verdoofde dit mijn pijnlijke schouder.