Marokko 08 mei MARRAKECH --- BENI MELLAL 290 kilometer.
Vandaag zijn we terug vroeg opgestaan na een relatief goede nachtrust. Doch de verkoudheid houdt mij en spijtig genoeg mijn kamergenoot af en toe wakker gemaakt ’s nachts.
Na het ontbijt en de briefing zijn we vertrokken, door het verkeersgewoel in het al reeds 27° celsius warme Marrakech, voor het eerste deel van de trip. We rijden nu echt naar het noorden, de natuur wordt alsmaar groener en groener, we passeren de ene bloemenveld na het andere.
Hier heerst de echte landbouwer. Na ongeveer 100 kilometer rijden, zijn we aangekomen aan D’IMNI N’IFRI een soort van natuurlijke brug, die bevolkt is door een rits van vogelsoorten: kraaien, duiven, zwaluwen,valken en natuurlijk ook de vogels van de nacht : vleermuizen.
Hier heerst de echte landbouwer. Na ongeveer 100 kilometer rijden, zijn we aangekomen aan D’IMNI N’IFRI een soort van natuurlijke brug, die bevolkt is door een rits van vogelsoorten: kraaien, duiven, zwaluwen,valken en natuurlijk ook de vogels van de nacht : vleermuizen.
Tevens kan men kikkers en schildpadden ook tegenkomen. Deze “brug” heeft zich gevormd door eeuwenlange erosie van de rotsen door het water.
We hebben gans de brug afgewandeld, over rotsen geklauterd, ..... het was echt de moeite waard. (zie foto’s)
Naar het schijnt zijn er ook echte dino-voetafdrukken te zien, doch door de hitte zagen we het niet meer zitten om nog eens meer dan 5 kilometer te stappen met onze motorbotten aan.
Na een verfrissende cola zijn we onze trip verdergezet, richting CASCADES D’OUZOUD. http://nl.wikipedia.org/wiki/Ouzoud
Daar werden we door “parkeerwachters” een parkeerplaats aangewezen, doch van enige bevoegdheid was geen sprake. En groot was hun verwondering wanneer niemand van ons bereid was om hun geld te geven. Vooralsnog stonden we op openbaar terrein, doch zij eisten hiervoor geld. We gaven niks een kregen een aantal scheldwoorden in de plaats.
Maar terug ter zake : de Cascades zijn zeer mooi, doch om helemaal naar beneden te gaan, zagen we niet zitten, blijkbaar is iedereen een beetje vermoeid. Of is het de plakkende hitte die het hem doet? Maar de foto’s zijn goed gelukt.
Na een ijscreme zijn we terug op ons stalen ros geklommen om het laatste deel van de dag aan te vangen. We rijden via een kronkelende bergpas, rond de Barrage Bin El Ouidane.
Man wat was dit een tof baantje, lekker wat bochtjes pakken op een zeer goed wegdek. We hebben ons geamuseerd. (zie filmpjes) Spijtig dat het weer een beetje bewolkt was, anders zou het nog mooier geweest zijn. Maar we mogen zeker niet klagen van het weer, we zijn echt verwend geweest de laatste dagen.
Man wat was dit een tof baantje, lekker wat bochtjes pakken op een zeer goed wegdek. We hebben ons geamuseerd. (zie filmpjes) Spijtig dat het weer een beetje bewolkt was, anders zou het nog mooier geweest zijn. Maar we mogen zeker niet klagen van het weer, we zijn echt verwend geweest de laatste dagen.
Na de bergpas was het nog ongeveer 20 saaie kilometers naar het hotel.
Het hotel mag er echt zijn, mooie tuinen, goede accomedatie en er wordt alcohol geserveerd, waar dan ook gretig gebruik van wordt gemaakt. Een pintje bier na zo’n plakkend hete dag, doet wonderen.
Het avondeten in het hotel was lekker , doch niks meer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten